Mniej lub bardziej zabawna pchełka w dziedzinie fotografii. Jednego jestem pewien - nie polubisz mnie, bo to nie możliwe. Możliwe, iż już teraz mnie nie lubisz, za to, że wstawiłem Ci taką krytykę, iż Twoje zdjęcie obróciło się o 180 stopni. Ewentualnie inną przyczyną jest to, że podlizałem Ci tak cztery literki, iż teraz świeci Ci się i pachnie miejsce w którym plecy tracą swą szlachetność. Nie ważne, czy poderwałem Ci dziewczynę, zabiłem siostrę czy też zgwałciłem Twojego psa... nienawiść jest taka sama, a co jeszcze ważniejsze - to mnie wcale nie obchodzi, bowiem pisze to co myślę, nie zależnie czy Tobie się to spodoba.
Moim priorytetem nie jest tu zdobycie jak najwyższych ocen, super komentarzy, wielu znajomych czy innych pierdółek, jakby mi na tym zależało założyłbym sobie konto na fotce. Pragnę jedynie sensownej krytyki, dzięki której mógłbym wrzucić swoją fotografię na wyższy schodek.
Tyle byłoby o mnie pewnie, teraz coś o moim zamiłowaniu. Fotografia? Hmm... towarzyszy mi od wielu lat, choć o wiele poważniej zainteresowałem się nią dopiero w grudniu 2008 roku. Jest dla mnie pasją, która miesza się nieraz z chorobą. Staram się rozstawać jak najmniej z aparatem, śpię, żyję i oddycham z nim. Dzięki niej w rzeczach pozornie dla nas prostych, które mijamy bez zastanowienia dostrzegam, jakże szokujące szczegóły w których się dosłownie zakochuje.
Jestem wobec siebie dość mocno krytyczny, więc wrzucam tylko to co najbardziej mi się podoba nie częstując was jakimiś ochłapami z miski. Pod mój obiektyw trafiają najczęściej ludzie, Ci zupełnie mi obcy jak i Ci o wiele lepiej mi znani, prócz tego jestem zafascynowany klimatem ulic, bloków i ogólnie tej otaczającej mnie szarości.

Pamiętaj jeżeli tu już jesteś, oceniasz moje zdjęcia - nie moją osobę. Nie mam zamiaru żyć tu w myśl kodeksu Hammurabiego.

~~

Profilowe - Rafał Foryś http://www.forys.net